به گزارش مفدا، به لطف خداوند سری به اشعار شعرای قرون گذشته می زنیم وبه شرح اشعارشان می پردازیم درابتدا دیوان لسان الغیب حافظ شیرازی راورق می زنیم ومشهورترین شعرش رابه صورت خلاصه شرح می‌کنیم.

توضیح این که، مطالبی که ارائه می شود محصول مدت‌ها شرح این اشعار برای دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی است، که توسط خود دانشجویان علاقه‌مند، درآن سالها خلاصه ودسته بندی و در سایت قرارداده شده است.

ابتداچندجمله ای درباره حافظ شیرازی:

خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی فرزند بهاءالدین معروف‌ترین شاعر عارف قرن هشتم و یکی از چهار شاعر بزرگ ایرانی است که درجهان معروف شده‌اند. اززمان تولد اواطلاع دقیقی دردست نیست ولی محققان آن را بین سالهای ۷۰۰ تا ۷۲۶ ق ذکر کرده‌اند.

از مجموع کتابهائی که درباره حافظ نوشته شده چنین فهمیده می‌شود که بهاءالدین محمد پدر حافظ در عصر اتابکان فارس از اصفهان به شیراز مهاجرت کرده و در آنجا از طریق بازرگانی ثروتی اندوخته است؛ ولی دیری نگذشته که زندگی را بدرود گفته و کارهای تجارتی اوآشفته ونابسامان گردیده است.

وارثان اوبه بینوایی وتنگدستی افتادند. پسراومحمد بعدها ناگزیر شده که روزی خود را ازعرق جبین و کد یمین حاصل نماید بنابراین در مغازه نانوایی برای خمیر کردن آرد مشغول شد.

درکنارآن نانوایی مکتب‌خانه‌ای بود که هر وقت فرصت و مجالی می‌یافت به تحصیل علم مشغول می‌شد.

قرآن مجید را حفظ کرد و از همین‌رو بعدها تخلص خود را «حافظ» قرار داد.

لقب حافظ به‌طورعموم به کسانی اطلاق می‌شود که می‌توانستند قرآن را تمام از بر و بدون غلط بخوانند.

منبع" تفسیر حجت الاسلام زین العابدین دست داده

معاون فرهنگی-دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی جهرم